Aangezien ik inmiddels al zo’n 3 jaar hardloop en diverse wedstrijden heb gelopen, voel ik mij niet écht een beginnend hardloper meer. Met 5, 10, 15, 16.1 en 21 kilometerwedstrijden gelopen te hebben en dan met name de reis daarnaartoe heeft zeker de nodige ervaring met zich mee gebracht. Dat je trainen en trainen hebt, kom ik nu achter…

Zoals ik eerder schreef, zal ik dit jaar aan de start van de TCS New York City Marathon verschijnen. Niet geheel onbelangrijk is dat dit mijn áller eerste marathon wordt. Gelukkig hebben Runnersworld en VifitSport gezorgd voor de nodige begeleiding. Het belangrijkste onderdeel hiervan is een op maat gemaakt trainingsschema.

Het schema is opgesteld door Rob Veer op basis van een persoonlijk interview, waar we onder andere mijn trainingsverleden, voorkeurs voor trainingsmethode en intensiteit hebben besproken. Volgens zijn schema moet ik voorlopig drie keer per week gaan trainen om mijzelf voor te bereiden op de langste afstand die ik ooit gelopen heb: 42 kilometer en 125 meter. Op het eerste oog lijkt het trainingsschema van Rob niet echt ingewikkeld of veel eisend. Met verschillende trainingen, waaronder duurloop, interval en combinatie hiervan. En daarbij diverse trainingen op een relatief lage snelheid en verschillende trainingen op de laagste hartslagzone.

Dit laatste blijkt in de praktijk toch veel lastiger te zijn, aangezien dit langzame lopen juist super lastig blijkt te zijn. Door nauwlettend mijn horloge in de gaten te houden en in mijzelf te herhalen dat ik rustig aan moet doen, probeer ik mij aan het schema te houden. Dit voelt in het begin super onlogisch en zelfs best wel saai. Gedachtes als “ik word hier toch nooit moe van” of “dit kan toch niet de bedoeling zijn dat ik zo rustig loop” gaan geregeld door mijn hoofd. Best vermoeiend!

Gelukkig kwam Rob vrij snel met een informatiebrief om ons van toelichting te voorzien bij onze langzame duurlopen. De clue van het verhaal is met name dat Rob mij mijn duurlooptrainingen in een lager tempo laat doen en mijn snelle trainingen of intervaltrainingen in een hoger tempo laat lopen. Dit om ervoor te zorgen dat mijn lichaam en mijn energiestelsel zich voorbereid op de inspanning van een marathon.

Door te lopen op een rustig tempo zorg je er namelijk voor dat je relatief meer energie haalt uit je aanwezige voorraad vetten en minder uit je voorraad koolhydraten. Dit is met name om je lichaam te laten wennen aan het aanspreken van je voorraad vetten, omdat je deze enerzijds meer dan genoeg in je lichaam aanwezig hebt (in tegenstelling tot koolhydraten) en anderzijds omdat je je koolhydraten voorraad zo lang mogelijk wilt blijven kunnen aanspreken. Op de energie die vrijkomt bij het verbranden van je koolhydraten kun je namelijk veel sneller lopen dan op je voorraad vetten.

Kort om, veel sporters (waaronder ik dus zeer zeker ook) zijn geneigd om van zichzelf te verwachten dat iedere training hard en snel moet. Als je aan het eind van je training niet moet bent, heb je niet hard genoeg getraind, dacht ik. Niets blijkt minder waar te zijn. Een combinatie van erg rustige én behoorlijk bitse trainingen is dus essentieel.

Loop jij ook té vaak té hard?

Write A Comment